Turlough O’Carolan was een Ierse harpist, componist en zanger die leefde in de late 17e en vroege 18e eeuw, geboren in 1670 en overleden in 1738. Hij wordt vaak beschouwd als de laatste van de Ierse harpisten van de oude traditie en wordt geprezen om zijn bijdragen aan de Ierse muziek.
O’Carolan werd blind op jonge leeftijd door pokken, maar dat weerhield hem er niet van om een levenslange carrière in de muziek na te streven. Hij werd rondgeleid door Ierland, waar hij speelde voor de Ierse aristocratie en hun gasten. Zijn muziek combineert traditionele Ierse melodieën met invloeden uit de barokmuziek, die hij tijdens zijn reizen door Europa heeft opgedaan.
O’Carolan componeerde honderden melodieën, waarvan er vele nog steeds worden gespeeld en gewaardeerd. Sommige van zijn bekendste werken zijn “Carolan’s Concerto”, “Fanny Power” en “Planxty Irwin”. Zijn muziek wordt nog steeds vaak gespeeld en heeft een blijvende invloed gehad op de Ierse traditionele muziek.
Turlough O’Carolan werd geboren in Nobber, County Meath, Ierland, in 1670. Hij stierf op 25 maart 1738 in Alderford, County Roscommon, Ierland. O’Carolan bracht het grootste deel van zijn leven door in Ierland, waar hij reisde en muziek speelde voor verschillende adellijke families en hun gasten. Hij wordt nog steeds herinnerd als een van de grootste componisten en harpisten van de Ierse muziektraditie.
Turlough O’Carolan speelde een traditionele Ierse harp, ook wel bekend als een Keltische harp of Ierse harp. Dit type harp heeft een geschiedenis die teruggaat tot in de oudheid in Ierland. Het kenmerkt zich door zijn unieke vorm en constructie, vaak met een open frame en een reeks snaren die loodrecht op de klankkast zijn geplaatst. De snaren van de Ierse harp worden vaak met de vingers geplukt om melodieën en akkoorden te produceren.
O’Carolan was een meester op dit instrument en gebruikte het om zijn eigen composities uit te voeren en te schrijven. Zijn muziek wordt vaak geassocieerd met de Ierse harp, en zijn virtuositeit en innovatieve stijl hebben bijgedragen aan de populariteit en ontwikkeling van dit instrument in de Ierse muziektraditie.
De traditionele Ierse harp, ook wel bekend als de Keltische harp, was oorspronkelijk een diatonisch instrument. Dit betekent dat het was gebouwd om alleen de noten binnen een bepaalde toonsoort te spelen, vergelijkbaar met de witte toetsen op een piano binnen één octaaf. Dit is meteen de reden waarom ze ook zo goed te spoelen zijn op de Diatonische mondharmonica.
Echter, het is belangrijk op te merken dat hoewel de traditionele Keltische harpen diatonisch waren, moderne Keltische harpen vaak chromatische mogelijkheden hebben gekregen door het toevoegen van hendels of pedalen. Deze toevoegingen stellen harpisten in staat om de toonhoogte van de snaren te veranderen tijdens het spelen, waardoor ze in verschillende toonsoorten kunnen spelen en een breder scala aan muziek kunnen uitvoeren.
Vertaald vanuit het Engels: (http://www.celticguitarmusic.com/carolan.htm) by Glenn Weiser
Klik hieronder op één van de 2 players om te horen hoe het op de mondharmonica klinkt.
